10 niezapomnianych ekranowych śmierci w historii kina i telewizji (część pierwsza) [SPOJLERY]

Jako, że ostatnio w pewnym bardzo popularnym serialu doszło do bardzo efektownego i świetnie zagranego zejścia postanowiłem przypomnieć co bardziej poruszające i zapadające w pamięć sceny śmierci. Rzecz jasna dla tych co nie oglądali pewnych filmów będą to duże spojlery także... shit happens. 

MUFASA ("Król Lew", 1994, reż. Rob Minkoff, Roger Allers) 

Chyba jeden z najbardziej traumatycznych zgonów naszego dzieciństwa. Tylko twardziele nie płakali po Mufasie. Ja płakawszy jak bóbr. Twórcy disneyowskich animacji wiedzieli, że najmłodszego widza także należy oswajać ze śmiercią. Powstała dzięki temu jedna z najbardziej poruszających scen w historii animacji. W końcu każdy z nas kiedyś traci ojca... Z drugiej strony śmieć matki Bambiego też wwierca się w zwoje i pozostaje na długi czas...

PODZIEL SIĘ SWOIM GUSTEM FILMOWYM: Krzysztof Sajdek (z blogu PONDER TIMES)

Na początek kilka słów ode mnie cobyście wiedzieli co to za akcja! A jest to akcja, w której KAŻDY odważny może wziąć udział. Akcja ma na celu podzielenie się swoim gustem filmowym i zainspirowania innych do obejrzenia czegoś ciekawego - nie musi to być koniecznie zryty film ale wypadałoby by takie też się znalazły. Grunt byście wybrali 10 Waszych ulubionych filmów, krótko uzasadnili dlaczego są to właśnie te filmy i przysłali Wasze listy na mojego maila fkrbzm@gmail.com lub poprzez prywatną wiadomość na fanpage. Możecie też opisać czym ciekawym się zajmujecie i podać blogi, fanpage, zespoły,miejsca pracy cokolwiek w czym się udzielacie. A jeśli się nie udzielacie to nic nie szkodzi. Grunt byście do listy i Waszego krótkiego opisu dorzucili też swoje zdjęcie i ewentualnie prawdziwe imię i nazwisko (lub ksywę). Mam nadzieję, że akcja się rozkręci! Na pierwszy ogień przeczytajcie sobie jaki gust filmowy ma Krzysiek prowadzący blog Ponder Times! /D. D. M. 

Nazywam się Ponder. Jestem uzależniony od pisania, jak również czytania, oglądania i słuchania tego, co inni napisali (bardziej w odwrotnej kolejności, niż wymieniona). A także, w konsekwencji, pisania o tym, co przeczytałem, obejrzałem i przesłuchałem. Paradoksalnie, o sobie za wiele do napisania nie mam, ani też o tym, co sam piszę, ale mieszkam w Stalowej Woli, więc czego się spodziewać. Prowadzę bloga "Ponder Times", na którym posty pojawiają się w pełni nieregularnie, niezależnie od zapowiedzi i dotyczą mniej więcej wszystkiego, co mi do głowy przyjdzie (czyli głównie muzyki, a sporadycznie innych tworów kultury).